ویکی نیکی

راهنمای هوشمند نیکوکاری

مدیریت بحران با کمک سازمان های مردم نهاد

زمان وقوع حوادثی مثل طوفان، زمین لرزه، قحطی، جنگ و دیگر حوادث فاجعه بار، سازمان های مردم نهاد اولین امداد دهندگان هستند که به جوامع آسیب دیده کمک می رسانند. اما آنها هم به تنهایی قادر نخواهند بود، این کار تمام و کمال انجام دهند.

میدانیم سازمان های مردم نهادی که در زمینه حوادث و تسهیل بحران کار می کنند، کار بسیار دشواری انجام می دهند. آنها باید در یک لحظه متوجه شوند که برای جلوگیری از وقوع حوادث، کمک به زنده ماندن مردم، بازسازی و پیشرفت، در مواجهه با وقایع پیش بینی نشده چگونه وارد عمل شوند و مردم به عنوان اصلی ترین عناصر فعال خودجوش در هنگام بروز حوادث نیز نیاز به آموزش دارند. همچنین نتایج بررسی حوادث فاجعه بار در جامعه نشان می دهد که :

  • آموزش مردم توسط سازمان های مسئول

    در مواقع عادی و قبل از بروز حوادث باید صورت گیرد و به مردم آموزش دهند که قبل، حین و بعد از زلزله چه اقداماتی انجام دهند و توان واقعی مدیریت بحران در هر منطقه شناسایی شود. همه افرادی که برای کمک به مناطق حادثه دیده روانه می شوند، باید توسط ارتش و سپاه، مدیریت شوند تا کمک ها منصفانه بین همه مردم حادثه دیده توزیع شود. (برای توضیحات بیش تر کلیک کنید)

  • تبدیل یک فاجعه به مطالبه عمومی

    بعد از وقوع یک حادثه، مردم و رسانه ها چند روز به آن می پردازند و بعد، آن را رها می کنند و به صورت عاطفی و گذرا با این حوادث برخورد می کنند. تجارب نشان داده اند که اکثر کمک های مالی در حوادث فاجعه بار، تنها در چند هفته اول پس از رویداد صورت می پذیرند، اما این نیازها، اغلب ادامه دارند. بنابراین، فاجعه ای که رخ داده را باید به یک مطالبه عمومی تبدیل نمود و نباید به حال خود رها کرد زیراکه مردم وقتی نیازها را مطالبه می‌کنند دولت ها مجبور می شوند که آنها را انجام دهند و تا زمانی که آن را به یک مطالبه عمومی تبدیل نکرده ایم، این مشکلات، حل نخواهند شد.

  • نیازسنجی صحیح حادثه دیدگان 

    نیازهای واقعی مردم باید بررسی و به درستی برآورد شوند. گاهی حتی نمی دانیم آسیب دیدگان به چه چیزهائی، واقعا نیاز دارند و منابع و کمک ها اغلب در این مواقع به هدر می روند.

  • پای بندی به اصل تخصص گرایی

    در فعالیت های امدادی از سوی موسسات مردم نهاد و خیریه ها به منظور اثربخشی بیشتر فعالیت ها، پای بندی به اصل تخصص گرایی امریست ضروری. منظور از اصل تخصص گرایی آن است که هر خیریه یا سازمان مردم نهاد باید متناسب با تخصصی که دارد به آسیب دیدگان حوادث، خدمات ارائه دهد و به هنگام وقوع رویدادهای این چنینی حس نوع دوستی و کمک نباید موسسات را از مسیر تخصصی خود جدا کند.
  • توجه به نیازهای عاطفی

    یکی از نیازهای اصلی حادثه دیدگان، نیاز عاطفی آنان است. گاهی فقط به مسائل مادی آسیب دیدگان توجه می شود درحالی که روحیه آنها نیز آسیب دیده است. پژوهش های کمیته فرعی تخصصی-بهداشتی کاهش اثرات بلایای طبیعی وزارت بهداشت، نشان داده است که یک سال پس از زلزله، بالغین و کودکان آسیب دیده در حوادث، از اختلالات روانی رنج می برند و نیازهای روانی-اجتماعی آنها مورد غفلت واقع شده اند. همچنین این پژوهش ها نشان می دهند که کودکانی که والدین خود را در حوادث از دست می دهند در بزرگسالی بدلیل عدم حمایت روحی و عاطفی با مشکلات مواجه می شوند. بنابراین امدادگران باید در زمینه کمک های روانی-اجتماعی نیز مورد آموزش قرار بگیرند.

  • شفاف سازی فعالیت ها

     حضور مردم در حوادث لازم است اما حضور بدون مدیریت و بر اساس احساس و نوع دوستی هیجانی، دست و پاگیر خواهد بود. بنابراین آنها باید مطمئن و متقاعد شوند که کمک هایشان به طور شفاف و واقعی به دست آسیب دیدگان می رسد تا خود وارد منطقه آسیب دیده نشوند. بطور مثال در جریان زلزله کرمانشاه، در ابتدای امداد رسانی، افراد سودجو و موسسات خیریه تقلبی در شبکه های مجازی با تحریک احساسات مردم، کمک های جمع آوری شده را در مسیر مدنظر استفاده نکردند همین امر سبب شد که مردم کمتر به نیکوکاران و موسسات خیریه اعتماد کنند و کمک های خود را به صورت مستقیم یا از طریق سلبریتی ها به دست آسیب دیدگان برسانند.

 



منابع

https://www.networkforgood.com، By Connie Poulos 

رفتار مردم پس از زلزله، http://www.irna.ir

 

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.