ویکی نیکی

راهنمای هوشمند نیکوکاری

بررسی مشکلات آموزشی کودکان افغان

زندگی مردم افغان به دلیل قوانین گوناگون کشورهای میزبان آنان، با مشکلات فراوانی رو به رو است. از جمله این مشکلات می توان به عدم دسترسی این گروه به امکانات آموزشی اشاره کرد.

به گزارش ویکی نیکی و به نقل از انجمن حمایت از کودکان این محرومیت منجر به عدم توانمندی این گروه در کشورهای میزبان آنان گشته است و از آنان اقلیتی ساخته است که عمدتا از سطح آموزشی پایینی برخوردارند. کودکان خانواده های افغان از دسترسی به امکانات آموزشی محرومند و یا در صورت داشتن کارت اقامتی معتبر که مرتبا نیازمند تمدید است و در بسیاری از مواقع تمدید آن برای این خانواده ها امری محال به نظر می رسد ملزم به پرداخت هزینه برای استفاده از امکانات دولتی آموزشی هستند و همین امر خانواده های افغان را که عمدتا خانواده هایی پر جمعیت هستند از ادامه تحصیل کودکانشان منصرف می سازد.

به رغم این که آموزش بر اساس کنوانسیون جهانی حقوق کودک یکی از بنیادی ترین حقوق کودکان است، بسیاری از کودکان افغان به دلیل مختلف از این حق محروم هستند و با وجود ظرفیت هایی که براساس فرمان رهبری مبنی بر ثبت نام کودکان افغانستانی در مدارس ایجاد شده است تنها حدود پنجاه هزار کودک موفق به دریافت کارت آموزش برای ثبت نام در مدارس دولتی ایران شدند که از این تعداد نیز بسیاری به دلیلی مانند نداشتن جا برای ثبت نام، شهریه، کبر سن و...موفق به ورود به مدرسه نشدند. برخی از خانواده ها و کودکان بازمانده از تحصیل از ترس دستگیری و رد مرز شدن از گرفتن کارت و مراجعه به مکان‌های اعلام شده خودداری کردند.تعدادی از اعضای جوان این خانواده ها به علت موج جدید مهاجرت به اروپا ایران را ترک کرده و برادران کوچکتر مسئولیت تامین هزینه های خانواده را بر دوش گرفته اند.

این دسته از کودکان نیز برای تامین نیازهای مالی خانواده ها مجبور به ترک تحصیل شده اند. دختران این خانواده های معمول پرجمعیت نیز به علت نداشتن شهریه و امکانات مالی از یک سو و نگرش این خانواده ها مبنی بر کمک حال مادربودن در کارهای خانه و ازدواج های زودرس از سوی دیگر از تحصیل باز می مانند. کودکانی که بدون خانواده عمدتا در کارگاه ها و مغازه های نزدیک بازار کار می کنند. نمی توانند در ساعات درسی مدرسه دولتی سرکلاس حاضر شوند نیز از تحصیل باز می مانند افزایش هزینه های خانوار ، افزایش کار کودک، فشار روانی، استرس و احساس تیره بختی، به خطر افتادن بیش از پیش حقوق کودک، را به همراه خواهد داشت، تا حدی که برخی از این کودکان مهاجرت پر خطر به سایر کشورها را به تلاش برای بقا و زندگی ترجیح می دهند.

 البته لازم به توضیح است که صرفا تغییر قانون، همه ی بچه ها را به مدرسه نمی آورد چنانچه ما کودکان ایرانی بسیاری داریم که از تحصیل محروم هستند، ولی تغییر قانون می تواند شرایط را برای آنان که می توانند به مدرسه بروند تسهیل می کند امیدواریم یکی از موانع آموزش کودکان برطرف شده باشد.

ممانعت از تحصیل کودک مهاجر اولین بازخوردی که به کودک می دهد این است که با سایر کودکان فرق دارد و تبعیض می تواند زمینه ساز بسیاری از مشکلت روانی و... باشد. نرفتن به مدرسه، کودک را روانه بازار کار می کند کودکی اش را می گیرد و رشد عاطفی کودک را با اخلال روبرو می سازد.

متاسفانه هیچ قانونی از این کودکان حمایت نمی کند و ساعت کار برای آنان تعریفی ندارد. مشکل نداشتن امنیت و ترس از دستگیری و فرستاده شدن به مرز افغانستان نیز امسال به مشکلت آنان افزوده شده است. مهمترین نگرانی های ما در ارتباط با طرح فرمان رهبری شامل موارد زیر می شود:

  • اجرا نشدن طرح و نداشتن ضمانت اجرایی برای اجرای طرح.
  • آموزش مدیران و معلمین و آشنا کردن آنان با حقوق کودک.
  • آموزش همکلاسی های این بچه ها در مورد عدم تبعیض.
  • شهریه اگر شهریه این بچه ها بال باشد خودبه خود این بچه ها به دلیل فقر و بال بودن تعدادشان از چرخه تحصیل حذف می شوند.
  • جو مدرسه های دولتی که بسیار سختگیر و غیر دوستانه است و این با مدارس سازما‌ن‌های غیر دولتی که دوستدار کودک هستند بسیار متفاوت است.

با توجه به فرمان رهبری و پذیرش کنوانسیون حقوق کودک که کشورهای عضو موظف شده اند حقوق کودکان را مستقل از ملیت، نژاد ،جنسیت، مذهب ،رنگ و زبان محترم شمرده و تضمین کنند،امیدواریم وزارت آموزش و پرورش و سایر نهاد های مسئول پاسخگوی نگرانی‌­های انجمن حمایت از حقوق کودکان و کودکان مهاجر باشند.

 

نویسنده: طاهره پژوهش

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.