آمارهای جهانی نشان می‌دهند که حتی دنیای مدرن نیز خشونت علیه زنان را کم نکرده که بیشتر هم کرده است.

تجارت و بهره‌برداری جنسی از زنان، فروش دختران جوان و نوجوان از سوی پدران فقیر به مراكز فساد و رونق بازار فیلم‌های غیراخلاقی و... را باید به عنوان مصادیقی از خشونت مدرن علیه زنان یاد كرد.

بر‌اساس آمارهای رسمی برآورد می‌شود که ۳۵‌درصد زنان در سراسر جهان، نوعی از خشونت فیزیکی یا جنسی را تجربه کرده‌اند. این درحالیست که با احتساب تحقیقات محلی و کوچک، می‌توان گفت حدود ۷۰ درصد زنان در طول زندگی درگیر نوعی از خشونت از طرف شریک زندگی خود می‌شوند.
در گزارشی از بخش زنان سازمان ملل در سال 2016 آمده است، احتمال بروز افسردگی و سقط جنین در زنانی که تحت سوء استفاده‌ جنسی یا فیزیکی از طرف شریک زندگی خود قرار می‌گیرند دوبرابر دیگران بوده و همچنین احتمال ابتلا به ایدز در این زنان یک‌ و ‌نیم برابر بقیه است.

بر اساس تحقیقی در هند در سال ۲۰۱۲، ۹۲ درصد زنان در مدت زندگی خود نوعی از خشونت جنسی را در مکان‌های عمومی و ۸۲‌درصد خشونت‌های کلامی جنسی را تجربه کرده‌اند. امروزه ۷۰۰‌میلیون نفر از زنان جهان در سن کودکی (زیر ۱۸ سال) ازدواج کرده‌اند.
بیش از یک‌‌سوم این زنان در سن زیر ۱۵‌سال ازدواج کرده‌اند. حداقل ۱۲۰‌میلیون زن و دختر در جهان، یک‌بار در زندگی خود مورد تجاوز جنسی یا اعمال جنسی همراه با اجبار و زور قرار گرفته‌اند.

پیشنهاد مطالعه : «سخنرانی جکسون کاتز : خشونت علیه زنان»

متأسفانه اکثر این تجاوزات توسط همسر یا شریک جنسی قبلی صورت گرفته است. بیش از نیمی از قربانیان قاچاق انسان، زنان بالغ هستند. این آمار با احتساب قاچاق دختران، به ۷۰ درصد می‌رسد. بر‌اساس آمار ثبت‌شده، دو‌سوم کودکان قاچاق‌ شده دختر هستند.
در این گزارش آمده است، حداقل 119‌‌کشور قوانین در مورد خشونت خانگی دارند. 125‌کشور قوانین درباره آزار جنسی و 52 کشور نیز قوانینی درباره تجاوزهای زناشویی‌ تصویب کرده‌اند؛ با این حال حتی زمانی که قوانین وجود داشته باشد، همیشه همه‌ چیز مطابق با استانداردهای بین‌ المللی درباره منع خشونت علیه زنان اجرا نمی‌شود.

با توجه به اطلاعات موجود، کمتر از ۴۰‌درصد از زنانِ قربانیِ خشونت از دیگران درخواست کمک می‌کنند. این کمک‌ها غالباً از خانواده و دوستان دریافت می‌شوند و عده‌ بسیار کمی از کمک‌‌های پلیس و سازمان‌‌های بهداشتی استفاده کرده و فقط حدود ۱۰درصد از این زنان برای پی‌گیری قانونی به پلیس مراجعه می‌کنند.
بر‌ اساس آمار اتحادیه اروپا، ۳۴‌درصد از زنانی که درگیر مشکلات سلامتی یا معلولیت‌‌های جسمی هستند، قربانی خشونت خانگی می‌شوند؛ در حالی که این آمار برای دیگر زنان حدود ۱۹درصد است. از طرفی این گزارش تأکید می‌کند که دسترسی به اطلاعات در مورد خشونت علیه زنان، به‌طور قابل ‌توجهی در سال‌‌های اخیر افزایش یافته است.

پیشنهاد مطالعه : «همایش مبارزه با خشونت علیه زنان»

از سال 1995، بیش از صد کشور حداقل یک‌بار به این موضوع و چگونگی حمایت از زنان خشونت‌ دیده پرداخته‌‌اند.
نتایج یک نظرسنجی نشان داد که در دوره بین سال‌های 1995 تا 2004، 44‌کشور و در دوره بین سال‌‌های 2005 تا 2014، 89‌کشور جهان مطالعات بیشتری را درباره وضعیت زنان خشونت‌ دیده داشته‌‌اند. بررسی‌ها نشان می‌دهد حداقل 40 کشور تغییراتی را در قوانین خود برای منع خشونت علیه زنان در مدت این دو نظرسنجی (فاصله بین سال‌های 1995 تا 2014) انجام داده‌اند.
همچنین بررسی‌های مرکز پزشکی ‌قانونی در سال 1381 در ایران نشان می‌دهد که بیش از نیم میلیون نفر از زنان مراجعه ‌کننده به این مرکز در مدت دو سال‌ و ‌نیم، پیش از مراجعه به قربانی خشونت خانوادگی بوده‌اند. بر‌ اساس یک پیمایش ملی که در 82 مرکز استان کشور در سال 1383 انجام شد، 66 درصد زنان ایرانی، از ابتدای زندگی مشترکشان، حداقل یک ‌بار مورد خشونت قرار گرفته‌اند.